|
Στο Μπουρούντι, που βρίσκεται στα νότια του Ισημερινού και
απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1962, συναντάμε μια από τις πιο
δραστήριες ελληνικές παροικίες της Μαύρης Αφρικής. Στην πρωτεύουσα
Μπουζουμπούρα, στη δεκαετία του 1930, υπήρχαν περισσότεροι από 30
ομογενείς, οι οποίοι ασχολούνταν με το εμπόριο και τις οικοδομές.
Τα δύο ξενοδοχεία της πόλης ανήκαν σε Έλληνες.
 |
|
Ο ερασιτεχνικός θίασος της Αμπετείου Σχολής κατά την παρουσίαση του έργου του Η. Καπετανάκη «Η Βεγγέρα» τον Απρίλιο του 1992 |
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, νησιώτες από τη Μυτιλήνη και τη Σάμο
έφτασαν στο Μπουρούντι και ήταν οι πρώτοι, που ασχολήθηκαν
συστηματικά με την αλιεία. Καπετάνιος, μάλιστα, του πρώτου
αλιευτικού ήταν ο Γιώργος Σαρησάββας από τη Μυτιλήνη. Το 1958,
στην Μπουζουμπούρα υπήρχαν 12 ελληνικά αλιευτικά συγκροτήματα.
Σύμφωνα με την απογραφή του 1960, την εποχή εκείνη ζούσαν στη χώρα
μόνιμα 500 Έλληνες και είχαν καταγραφεί 158 ελληνικές
επιχειρήσεις, οι περισσότερες στον εμπορικό τομέα. Την περίοδο
εκείνη, όπως άλλωστε παρατηρείται και σήμερα, η πλειοψηφία των
Ελλήνων ήταν συγκεντρωμένη στην πρωτεύουσα Μπουζουμπούρα.
Η ελληνική παροικία του Μπουρούντι είναι μία παροικία με αξιόλογο
παρελθόν, αριθμεί 500 περίπου άτομα και σήμερα, παρουσιάζει
αξιόλογη οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα. Έτσι εξηγούνται
και οι καλές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Μπουρούντι. Οι Έλληνες της
χώρας ασχολούνται κυρίως με το εμπόριο και τις αλιευτικές
επιχειρήσεις (λόγω της λίμνης Τανγκανίκα), αν και δεν απουσιάζουν
οι επιχειρηματίες. Το ελληνικό στοιχείο έχει συγκροτήσει την
Ελληνική Κοινότητα του Μπουρούντι, η οποία εδρεύει στο κέντρο της
πόλης Μπουζουμπούρα, διαθέτει τον ιερό ναό της Κοιμήσεως της
Θεοτόκου, κτιριακό συγκρότημα και εκπαιδευτήριο, που περιλαμβάνει
δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο. Στην Μπουζουμπούρα υπάρχει και
άμισθο ελληνικό προξενείο (με εποπτεύουσα αρχή την ελληνική
πρεσβεία της Κινσάσα). Το Μπουρούντι εκκλησιαστικά υπάγεται στην
Ιερά Μητρόπολη Κεντρώας Αφρικής, που εδρεύει στην πρωτεύουσα του
Ζαϊρ, Κινσάσα.
 |
|
Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά |
Στο Μπουρούντι σημειώθηκε και η περίπτωση ανάμιξης ενός ομογενή
στα πολιτικά πράγματα, η οποία είχε θλιβερή κατάληξη για τον ίδιο.
Στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, πολλοί Έλληνες είχαν
συσχετιστεί με την παραδοσιακή άρχουσα τάξη των Τούτσι, η οποία
προετοιμαζόταν να πάρει από τους Βέλγους την εξουσία. Στους
κόλπους, όμως της φυλής είχαν δημιουργηθεί δύο αντίπαλες
κομματικές παρατάξεις. Η μία ήταν το συντηρητικό κόμμα Parti
Democratie Chretien, το οποίο είχε την υποστήριξη των Βέλγων και
το δεύτερο ήταν το Unite et Progress National, που εχθρευόταν τους
Βέλγους και απαιτούσε την άμεση αποχώρησή τους από το Μπουρούντι.
Το 1961, όταν το Unite et Progress National κέρδισε τις εκλογές,
οι αντίπαλοί του σχεδίασαν τη δολοφονία του προέδρου, πρίγκιπα
Rwagasore, γιου του βασιλιά Μουαμπούζα των Τούτσι. Το σχέδιο έφερε
σε πέρας ένας Έλληνας, ο Κ. Καραγιώργης, δεινός σκοπευτής και
κυνηγός, ο οποίος αργότερα συνελήφθη. Δολοφόνος και ηθικοί
αυτουργοί δικάστηκαν δύο φορές, πριν και μετά την ανεξαρτησία της
χώρας και τελικά, απαγχονίστηκαν. |
